Dichterbij Intranetpublicatie

 

Dichterbij, intranetpublicatie

Dit is de meest directe vorm van ondersteuning!

22-08-2011 VIERLINGSBEEK

Ieder kind komt als uniek wezen op de wereld. Die unieke persoonlijkheid heeft het recht
om een zo mooi mogelijk mens te worden. In ons “Thuis van huis”, kortweg Thuishuis, bieden
wij kinderen met een beperking de mogelijkheid om op te groeien. Midden in de  maatschappij,
in een gewoon dorp, in een gewoon gezin. Wij bieden hen de mogelijkheid om op te groeien
tot volwaardige medeburgers met hun eigen identiteit, burgers die hun plek hebben binnen
de maatschappij.
 


Bovenstaande tekst staat op de website van De Ent. Een thuishuis, gerund door Nico Kolenberg en
Marjan Sonnemans. In 2010 ging een lang gekoesterde wens van Nico en Marjan in vervulling. In dat
jaar namen zij hun nieuw gebouwde huis in Vierlingsbeek in gebruik; een huis dat primair bedoeld
is als thuishonk voor een groep kinderen, die een ontwikkelingsbeperking hebben.
Marjan: “We hebben een historie met het opvangen van kinderen met een beperking. Zelf heb ik een
achtergrond in het (speciaal) onderwijs, terwijl Nico zijn sporen in de gehandicaptenzorg heeft
verdiend. Die combinatie van kennis en ervaring komt ons heel goed van pas”.

Als Nico vertelt over het ontwerp van het (houten) huis, en we lopen er doorheen, kun je hun visie
ervan aflezen. Het huis is er voor de kinderen, Nico en Marjan bewonen een appartementgedeelte.
Een grote eetkeuken, woonruimte, een tuin met dieren. Kortom, een plek waar kinderen zich thuis
voelen. Nico: “Dat is nu precies wat we willen. Naast onze eigen (pleeg) kinderen, vangen wij,
als onderaannemer, 5 kinderen van Kleur op. Kinderen met een ontwikkelingsbeperking, maar 
vooral met sociaal-emotionele problemen, die zijn ontstaan omdat ze vaak in moeilijke situaties 
zijn opgegroeid. Ik zeg weleens: deze kinderen zijn dubbel gehandicapt. Nu zijn wij er voor hen”.


 
Natuurlijke omgeving
Het gezin van De Ent bestaat dus uit 9 kinderen (hun leeftijd varieert van 6 tot 24 jaar) en 2
volwassenen. Lekker druk en dynamisch? Marjan: “Dat valt best mee, hoor. Een groot verschil met
andere opvangplekken (zoals binnen Kleur en Dichterbij) is dat hier geen sprake is van een homo-
gene groep. Ieder kind is anders, iedere kind heeft zijn of haar eigen achtergrond en problematiek.
Feitelijk niet anders dan in vrijwel ieder gezin met kinderen. Daarom is onze stelling dat ieder
kind uniek is en de kans moet krijgen om op te groeien in een natuurlijke omgeving”.

Het gezin staat voor een natuurlijke omgeving, met korte lijnen, maar ook voor een professionele
aanpak. Nico: “Onze situatie is anders dan bij een traditionele (grote) zorginstelling. Wij zijn
er als opvoeders 24 uur per dag voor de kinderen, bij ons zien de kinderen vaste gezichten. Geen
medewerkers die steeds weer wisselen, die komen en gaan. We werken wel nauw samen met Kleur,
zo hebben we veel contact met de gedragskundige. Want we willen natuurlijk wel kwaliteit leveren,
daar hebben de kinderen recht op!”

Ontmoetingen
Het feit dat Marjan en Nico (de kinderen noemen hun overigens steevast zelfgekozen papa en mama!)
De Ent in een kleine dorpsgemeenschap zijn begonnen, heeft zo zijn voordelen. Marjan: “Het heeft
twee kanten. Aan de ene kant moet je nog wel opboksen tegen vooroordelen, we zijn immers geen
doorsnee gezin! Aan de andere kant biedt het voor de kinderen een echte natuurlijke omgeving,
waarin mooie ontmoetingen ontstaan. Het hoort bij het echte leven dat kinderen vriendjes maken
met de buurkinderen, of dat één van onze kinderen in zijn vrije tijd bij een boer gaat helpen.
Dat is dan het voordeel van een klein dorp”.
Nico en Marjan realiseren zich terdege dat hun concept afsteekt tegen de meer traditionele vormen
van opvang van kinderen met een beperking. Nico: “We zetten ons af tegen het traditionele insti-
tuutsdenken. Dat zie je nog terug binnen organisaties als Dichterbij en Kleur. Veel wordt bedacht
vanuit de organisatie, vanuit het beheersmatige. Wij zijn ervan overtuigd dat daardoor veel energie
(en uiteindelijk ook geld) verspild wordt. En dat is jammer, zeker in tijden van krapte. Marjan en
ik zetten onze deskundigheid in om kinderen op een natuurlijke wijze op te vangen. Wij ervaren 
dit als de meest directe vorm vanondersteuning”.
 


Mogelijkheden
Ieder gezin heeft zijn eigen dynamiek, dat geldt ook voor De Ent. Marjan: “Het is niet altijd even
makkelijk. Maar dat geldt toch voor ieder gezin? Het is mooi om te zien dat kinderen elkaar vaak
helpen. Belangrijk is ook dat je er bent voor hen. Een luisterend oor, persoonlijke aandacht voor
het eigene van het kind. Het vraagt natuurlijk ook deskundigheid: Kijken naar de mogelijkheden die
kinderen hebben, ze laten aansluiten bij reguliere voorzieningen, zoals onderwijs, vrije tijd. Maar
vooral ondersteuning op maat geven: wat past bij dit kind, wat heeft hij of zij nodig? Waar kan het
eigen keuzes maken en wat kan het zelfstandig ondernemen?”
Wat gebeurt er als de kinderen de leeftijd van 18 hebben bereikt? Het antwoord op deze vraag zit
verborgen in een uitspraak van één van de kinderen, toen dit onderwerp onlangs ter sprake kwam.
“Ik blijf hier tot ik voor mezelf kan zorgen”. Nico vult aan: “Wij zijn er van overtuigd dat dit
concept ook op andere plekken kan werken. Voor veel kinderen en volwassenen die nu, of in de
toekomst gaan, wonen binnen Dichterbij en Kleur biedt deze vorm van wonen en ondersteuning
een mogelijkheid om zich optimaal te kunnen ontwikkelen en maximaal deel te kunnen nemen 
aan de samenleving. Uiteraard moet het wel passen bij het individu”.


Door: Freek Noten, communicatieadviseur