Eindelijk is het zover: het thuishuis zit op het wereldwijde web!

Als een spin in het web ligt De Ent in het middelpunt van heel veel bedrijvigheid. Rustig wacht het gele huis op allen die haar willen betreden.  Voeten van kinderen, van boven naar beneden, van buiten naar binnen (en andersom). Volwassenen volgen bedaarder, maar ook met een doel; werken, gezelschap, helpen, luisteren, kijken, leven.


Voortdurend is er beweging, er gebeurt elke dag wel iets onverwachts (je komt bij het zwembad in Boxmeer en waar zijn de zwemspullen? Thuis!),  elke dag is er iets lachwekkends (na het eten veranderen kinderen in het paard van Sinterklaas en draven de nodige rondjes rond de keukentafel, Nico en Marjan fungeren als “poortjes” , dit alles in het kader van bewegen is gezond), elke dag heeft zijn eigen dynamiek en ernst (Ik wil niet  als bij verkleed: bijen pikken!! Wel even passen, rondvliegen in bijenpak en dan gauw terugbrengen naar de winkel). Tot nu toe is er geen sprake van dat alles zijn “gewone gangetje gaat”.

Wel is er groei te bespeuren, we leren elkaar kennen in de nieuwe omgeving en setting, er beginnen nieuwe banden te ontstaan in de bestaande hoofdstroom. Er komt rust, lijfjes beginnen te ontspannen, er komt ruimte om jezelf echt te durven laten zien (weet hij nog niet dat je hier  boos mag worden?). Maar het blijft ook wel spannend, eerst maar eens alle seizoenen met elkaar door.

We kunnen de meeste spullen geordend terug vinden. Het gele huis is groot, maar raakt ook ingericht en praktisch, naast de geweldige sfeer  en warmte die het gebouw herbergt. Nog niet alles is teruggevonden (zoals de inentingskaart van 1 van de kinderen en  de inlegzolen van Marjan). Nog veel vraagt afwerking. Maar het meeste is af en de tuin begint langzaam vorm aan te nemen. En dat dankzij de ondersteuning van lieve mensen zoals Ruud en Hilde.

Start, never a dull moment.